آیا بیل گیتس درباره هوش مصنوعی به ما هشدار می دهد یا...

اگر کمی دقیق تر به مقاله بیل گیتس نگاه کنیم، بیشتر از اینکه یک هشدار عمومی باشد، شبیه یک کلاس پیشرفته برای سفیدشویی وجهه میلیاردرهاست.

اول از همه، «بیل گیتس» ماه ها زیر فشار بود؛ از شهادتش در کمیته مجلس درباره «جفری اپستین» گرفته تا طلاق پرحاشیه و سابقه قدیمی اش در پرونده های ضد انحصار. بعد ناگهان مقاله ای 6000 کلمه ای منتشر می کند و هشدار می دهد که هوش مصنوعی ممکن است بشریت را نابود کند، شغل هایمان را از بین ببرد و حتی به ساخت سلاح های زیستی کمک کند. این تصادفی نیست. در روابط عمومی، اگر می خواهید توجه مردم را از رسوایی های شخصی تان دور کنید، یک بحران بزرگ و آخرالزمانی درباره آینده بشر مطرح کنید تا همه درباره آن بحث کنند. گیتس هم با نشان دادن خودش به عنوان یک حقیقت گوی شجاع که برای هشدار دادن به بشریت همه چیز را به خطر انداخته، می تواند تصویرش را از یک غول فناوری بدنام به یک ناجی قهرمان تغییر دهد.

دوم، «بیل گیتس» صنعت فناوری را به شدت نقد می کند و می گوید شرکت های فناوری اغلب خطرات هوش مصنوعی را پنهان می کنند تا بتوانند «تریلیون دلار بعدی» را به دست بیاورند. او خودش را یک فرد مستقل و آرمان گرا نشان می دهد که مسائل مالی برایش در اولویت نیست. اما یک لحظه صبر کنید؛ چه کسی مایکروسافت را ساخت؟ و چه شرکتی همین حالا با صرف ده ها میلیارد دلار، پشت انقلاب هوش مصنوعی ایستاده است؟ مایکروسافت! «بیل گیتس» از «طمع صنعت فناوری» انتقاد می کند، اما جالب اینجاست که هیچ وقت مستقیماً همان شرکتی را هدف نمی گیرد که بخش بزرگی از میراث و ثروتش به آن گره خورده است.

بعد می رسیم به راهکارهایی که گیتس پیشنهاد می کند؛ راهکارهایی که روی کاغذ منطقی به نظر می رسند، اما در عمل ممکن است نتیجه کاملاً برعکسی داشته باشند. او پیشنهاد می کند برای توان پردازشی هوش مصنوعی یک «مالیات توکن» وضع شود تا جایگزینی نیروی انسانی با هوش مصنوعی کندتر شود. اما مشکل اینجاست: یک مالیات ناچیز بر توان پردازشی برای غول هایی مثل Microsoft، Google یا Meta هزینه چندانی ندارد. در مقابل، برای یک استارتاپ کوچک یا یک آزمایشگاه دانشگاهی که روی پروژه های متن باز کار می کند، می تواند به قیمت تعطیلی تمام شود. بنابراین، چنین پیشنهادی که ظاهراً با هدف حفظ شغل های انسانی مطرح می شود، در عمل می تواند یک مانع قانونی بزرگ به نفع Big Tech ایجاد کند و رقبای احتمالی را از همان ابتدا از میدان خارج کند.

اشتباه نکنید، جایگزینی نیروی کار با هوش مصنوعی و مسئله ایمنی فناوری، موضوعات بسیار مهمی هستند که باید هرچه سریع تر برایشان راه حل پیدا کنیم. اما وقتی یک انحصارگر قدیمی از شما می خواهد به خاطر اینکه خودش را «پیام رسانی پر از ایراد» می داند، به او اعتماد کنید، باید به منافع و انگیزه های پشت این حرف ها هم نگاه کنید. او همزمان دارد روایت اصلی رسانه ها را از گذشته شخصی خودش دور می کند و از سیاست هایی حمایت می کند که از همان شرکت های بزرگ و جاافتاده ای محافظت می کنند که ادعا می کند با آنها مبارزه می کند.